[SF]>>Woolgathering>>3rd End [Zhou x Hen]

posted on 21 Nov 2011 23:05 by jolynn in ShortFiction
Title: Woolgathering 

Author: Kurodo 

Couple: Zhoumi x Henry 

Rating: หึหึ (จะหัวเราะเพื่อ...?) 

Genre: บ้าเหมือนเดิม
 


>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 
 




3rd.. 






ขอบคุณพระเจ้าที่ประทาน น้ำ อากาศ แสงอาทิตย์ และสติปัญญามาให้ผม!! 





แม้ว่าจะเสียเวลาไปเวียร์เซี่ยงไฮ้ถึง 2 ชั่วโมง แต่ผมก็เสด็จมาถึงโซลได้อย่างปลอดภัย(ไร้แอนตี้แฟน) แต่ก็นั่นแหละ ชาติที่แล้วผมคงทำกรรมเอาไว้เยอะหน่อยถึงได้บังเอิญเจอ Super Junior เข้า ทุกคนทักทายผมอย่างเป็นกันเอง(กันเองมากๆ โดยเฉพาะไอ้เพื่อนชั่วs ทั้งคู่นั่น....เติมเอสแม่มเรย) ก่อนจะส่งทั้ง 13 คนไปเจปอง 

(พูดถึงเจปอง เชี่ยคยูแม่มเคยเอาแผ่นมาให้ผมหลอดนึง สมัยรู้จักกับมันใหม่ๆ ไอ้เราก็นึกว่าบรรณาการกระชับมิตรระหว่างประเทศ มันมีมาทำหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยมุบมิบบอกว่าเด็ดอีก กลับมาเปิดที่ห้องอยากจะเอาอีซีดีหลอดนั้นกลับไปปากะบาลมัน สารคดี National Geographic ตอนการสืบพันธุ์ของสัตว์ป่าภาคภาษาญี่ปุ่นเนี่ย!) 



ก่อนไปชีวอนมันคงกลัวไม่มีบท ลากผมไปแถวๆ Duty Free จัดยัดกล่องสีเหลี่ยมยาวกล่องใหญ่ใส่มือผม จะไม่ด่ามันซักคำถ้าบนกล่องนั่นไม่สกรีนคำว่า Durex ไว้ตัวเท่าสนามกีฬารังนก!! 


“เผื่อมึงจำเป็น อย่างน้อยก็จะได้ดูเป็นคนรอบคอบเตรียมพร้อม อีกอย่างน้องจะได้ไม่เจ็บมากด้วย” 

ดูพวกมันแม่งคิดแต่เรื่องหื่น เรื่องใต้สะดือ ลามกอนาจาร เลวจริงๆครับ 


“ยืนมองตาขวางแบบนี้แปลว่าไม่เอา” 


เอา!!” 




ผมกลัวเพื่อนจะเสียน้ำใจนะเนี่ย !!!! 









“ต้าหมี่ มาได้ไงฮะ” ผมยิ้มรับ ไม่เจอแค่ 23 ชั่วโมง น้องน่ารักขึ้นอีกแล้วครับคุณ ดูซิวันนี้แก้มเป็นสีชมพูจัดเลย คงเพราะที่นี่อากาศอุ่นกว่าปักกิ่งละมัง 


“คิดถึงเรานั่นแหละ เลยมาหา” โอยยย พูดเองก็เขินเอง ที่รักของผมก็คงเขินด้วยแก้มชมพูของน้องเลยเปลี่ยนเป็นแดงปลั่งยังกับสั่งได้ ผมคงฝังคมจมูกลงกับแก้มนิ่มนั่นแล้วถ้าไม่ติดว่าน้องถลาเข้ามาทุบอกผมดังอั๊ก! แก้เขินเสียก่อน (สุขใจประหนึ่งมาโซฯ เฮ้อ!) 


“ที่จริงคยูฮยอนเกอะกับชีวอนเกอะก็บอกเอาไว้แล้วฮะว่าต้าหมี่อาจจะมาอยู่ด้วย แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ ผมยังจัดห้องไม่เสร็จเลย” คู้ยอนกะชี้วอนเพื่อนชั่วของผมตอนนี้มันอัพเลเวลเป็นเพื่อนบังเกิดเกล้าแล้วจำไว้นะครับ 


“เข้ามาก่อนซิฮะ” แหน่ะ มีชี้ชวนเข้าห้อง ใครมันบริจาคน้ำมันแกลลอนใหญ่ให้น้องวะ น้องถึงได้ขยัน “ทอดสะพาน” ให้ผมจริง (มุกตรู-*-) 






กลับมาเกาหลีครั้งนี้ผมไม่ได้เตรียมการณ์เอาไว้ก่อน เดือดร้อนคนดีของผมต้องรับหน้าที่ไกด์จำเป็น จัดโปรแกรมให้ 2 วันของเราเต็มไปด้วยความทรงจำ ซึ่งก็ผ่านมาได้อย่างสวยงามจนน่าถ่ายดีวีดีแคมอัดเก็บไว้แจกเป็นของชำร่วยวันแต่งงานเสียเหลือเกิน 


เย็นวันสุดท้ายนี้ น้องชวนผมออกไปปิดท้ายโปรแกรมด้วยการทานอาหารเกาหลีที่ร้านใกล้ๆที่พัก ผมเคยมาอยู่เกาหลีตอนเป็น trainee ระยะนึงก็จริง แต่ก็ไม่ค่อยได้ทานอาหารเกาหลีซักเท่าไหร่ ช่วงนั้นสนิทกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมากกว่า คุณป้าเจ้าของร้านเสิร์ฟเครื่องเคียงหน้าตาหน้าทานเป็นจานเล็กๆ หลายจาน มีทั้งผักที่ผัดกับน้ำมันงา กิมจิหลายแบบ มันฝรั่งกับแครอทลวก ไข่ม้วน แล้วก็หอยนางรมทรงเครื่อง นี่ผมยังไม่ได้เริ่มสั่งอะไรมาทานเลยนะครับของก็เต็มโต๊ะไปหมดแล้ว น้องร้องจะทานกิมจิมันดูกับกัมจาทัง ซึ่งผมยอมตามใจทั้งคู่ มันดูก็เหมือนเกี๊ยวซ่านี่แหละครับเป็นไส้กิมจิ ส่วนกัมจาทังเป็นซุปมันฝรั่งต้มกับซี่โครงเนื้ออร่อยมาก ส่วนผมสั่งข้าวยำแบบเกาหลีหรือพีบิมบับกับพวกของย่าง ทั้งเนื้อหมู เนื้อวัว ซี่โครงทั้งแบบหมักและแบบราดซอส น้องถามว่าสั่งอูซอลด้วยได้ไหม มีหรือที่ผมจะ(กล้า)ขัดใจ เลยได้ทานลิ้นวัวนุ่มๆ ย่างกันอีกอย่าง ตบท้ายมื้อกับแตงโมหวานๆ เย็นๆ อีกคนละ 2 ชิ้น เราก็อิ่มแปล้แทบกลิ้งกลับห้องกันทีเดียว 




แต่เราไม่ได้กลับห้องเลยอย่างที่คิดไว้ในโปรแกรม พอเดินผ่านสวนสาธารณะหน้าคอนโด หวานใจผมก็ขอหยุดนั่งเล่นย่อยอาหารก่อน ไอ้นั่งเล่นของน้องนี่หมายถึงปีนบันไดขึ้นไปแล้วสไลด์ลงมากับแผ่นกระดานที่เรียกว่าสไลเดอร์อ่ะนะ วิ่งวนเล่นอยู่หลายรอบ พอเหนื่อยก็มานั่งไกวชิงช้า 



สุภาพบุรุษอย่างผมไม่ลืมทำคะแนนด้วยการวิ่งไปกดน้ำจากตู้ขายอัตโนมัติใกล้ๆ พอน้องเล่นเหนื่อยมานั่งปุก็มีน้ำลิ้นจี่หวานๆ เย็นๆ ดื่มให้ชื่นใจ เป็นไงล่ะ 



คนดีหันมายิ้มทั้งตาทั้งปาก จิบน้ำผลไม้เย็นฉ่ำจากกระป๋องด้วยกลีบปากบางสีสดโชว์ให้ผมดูว่าอร่อยจริงๆ อีก น้ำผลไม้มันก็คงอร่อยอยู่หรอก แต่จะสู้ริมฝีปากอวบนิ่มของทูนหัวได้ถึงเสี้ยวรึเปล่าก็ไม่รู้ ซึ่งผมก็ไม่รู้จริงๆ เพราะยังไม่เคยชิมปากน้องซักที 


“ของต้าหมี่รสอะไรฮะ?” น้องถามอย่างสงสัย ผมยื่นกระป๋องสีฟ้าให้น้องดูว่าเป็นไลท์เบียร์รสอ่อน เจ้าตัวน้อยเอียงคอถามอย่างน่ารักน่าชังว่าอร่อยไหม แต่ผมยังไม่ทันจะรวมสติมาตอบได้มือขาวก็คว้าเอากระป๋องอลูมิเนียมจากมือผมไปเสียแล้ว 



กลีบปากรสระเรื่องับลงตรงตำแหน่งเดียวกับที่ผมเคยดื่ม ตัวกระป๋องถูกยกจนก้นลอยสูง พอน้องละกระป๋องออกก็เอาลิ้นนุ่มสีชมพูสดเลียริมฝีปากโชว์ผมอีก โอ๊ย หัวใจผม แม่งเต้นมั่วเป็นจังหวะรุม(กัน)บ้าผสมสามช่ารีมิกซ์แล้วรีมิกซ์อีก ท่าทางเซ็กซี่ ยั่วยวนแบบนี้ เฮนรี่ริน ถ้าไม่อยากครางอยู่ใต้ร่างของพี่คืนนี้ก็หยุดทำอย่างนี้เถอะ พี่ขอร้อง 


“ของต้าหมี่อร่อยจังฮะ” โจคยูฮยอน มึงโทรจองวัดเลยนะ อย่าลืมบอกชีวอนให้จัดพวงหรีดสวยๆให้กูด้วย พูดประโยคกำกวมอย่างนี้แล้วยังมีหน้ามาปาดปากปาดคาง คนดี พี่คิดเลยเถิดไปถึงดาวอัลโดรเมด้าแล้ว!!! 





พอได้เบียร์เข้าไปหน้าน้องก็ยิ่งระเรื่อเป็นสีชมพูจัด ชวนให้ถ่ายรูปเก็บสะสมเป็นคอลเลคชั่นเสียเหลือเกิน คนตัวเล็กก็ดูจะมึนไม่น้อย นี่ขนาดไลท์เบียร์นะเบ่บี๋ เฮ้ย น้องลุกขึ้นอย่างเร็วและคงจะมึน ร่างขาวๆ เลยเซมาซบกับอกผมดังปุอีกที เฮ้ออออ สวรรค์ทั้งเป็น แม่งเป็นงี้นี่เอง 


“เคยดื่มรึเปล่า แล้วดื่มเข้าไปจนหมดกระป๋องเนี่ยนะ” ที่รักของผมไม่ตอบ เอาแต่หัวเราะคิกคัก เมาแน่ๆ ชิบหายแล้วกู ปกติเวลาน้องไม่เมาหัวใจผมก็ทำงานหนักจะแย่อยู่แล้ว นี่พอเมาแล้วออด เมาแล้วอ้อน ขยับเบียดอกผมยุกยิกยุกยิกร้องจะให้ผมอุ้ม คิดดูมนุษย์หน้าไหนในโลกมันจะไปทนไหว 







แต่ผม(จะพยาม)ทน(ให้)ไหวครับ เพราะผมรักน้อง!! 









พอเริ่มจะสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง สัญชาติญาณก็สั่งให้ผมตามใจคนตัวเล็ก ย่อตัวลงให้เบ่บี๋ปีนขึ้นคร่อมบนหลัง แล้วออกแรงแบกขึ้นห้อง นี่ซินะโปรแกรมย่อยอาหารของยาหยี คนย่อยมันกูคนเดียวนี่หว่า!! แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวคืนนี้พี่จะจัดการค่อยๆ เคี้ยวแล้วย่อยคนดี(ด้วยสายตา)ให้เองละกัน หึหึ 



ในลิฟท์อีกครั้ง สภาพผมทุกลักทุเลและทุเรศมากขอบอก ต้องแบกน้องเอาไว้บนหลัง มือก็ต้องประคองขาของคนดีเอาไว้ไม่ให้หล่นร่วงลงไป(เพราะมันจะทำให้ผมเสียสมดุล อาจล้มหัวฟาดสลับวิญญาณกับที่รักได้) ผมเลยเอาน้องพิงไว้ผนังให้ช่วยประคองแล้วค่อยๆ ถอดรองเท้าออก จัดการยื่นนิ้วโป้งตรีนไปกดปุ่มชั้นที่เราอยู่ สภาพนี้คิดไม่ออกเลยว่าถ้าปาปารัสซี่ถ่ายได้แม่งจาได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือกี่เล่ม (นักร้องสถุล โจวมี่ซูเปอร์จูเนียร์เอม เอานิ้วตีนกดลิฟต์!!) 



แต่สิ่งที่ผมเป็นกังวลมากกว่าข่าวหน้าหนึ่งในจินตนาการนั่งก็คือ ฮันนี่เค้าเอาคางมาเกยไหล่ให้แก้มขาวๆนิ่มๆของเค้าแนบอยู่กับแก้มผมแล้วคร๊าบพี่น้อง!!!!!!! นิ่มอย่าบอกใครเลย งื๊ดดดดดด 


“ต้าหมี่ คิกๆๆๆ อ๊ะ ต้าหมี่อ่ะ คิกๆๆๆ” มีมาเรียกชื่อแล้วหัวเราะเสียงหวานข้างหูด้วยแบบนี้ ทำเอาวิญญาณผมร่ำจะลาจากกายหยาบไปเหลือเกิน คนดี คีย์ก๊งคีย์การ์ดมันเสียบยังไงวะ แล้วกูจะเปิดห้องได้ไม๊? ขณะที่ผมกำลังใช้ความพยามทั้งหมดเพื่อเปิดประตูห้องพัก น้องก็ยังไม่หยุดทำร้ายผมด้วยแก้มนิ่มๆ นี่ถ้าพี่ไม่ทนขึ้นมาจะมาโทษว่าพี่ไม่ดีไม่ได้นะ เว้ยเปิดได้แล้ว!!! 


“งื้อ คิกๆๆ ต้าหมี่อ่ะ จั๊กจี้ คิกๆ สนุกจังเลย” คุณครับ น้องเอาแก้มนิ่มของตัวเองมาไถไรหนวดผมครับ ทำใจอยู่หลายวินาที เอาวะถ้าน้องชอบ ผมก็จะกลั้นใจเอียงสันกรามที่มีเจ้าตอสีเขียวครึ้มให้น้องไถเล่น แต่ความจริงผมไม่อยากให้น้องไถเลยครับ กลัวแก้มนิ่มๆ บางๆ ของเค้าจะเป็นรอยได้ 


เฮ้ย!! 


คิดได้อย่างนั้นผมเลยหันกลับไปหวังใจว่าจะห้ามน้อง 



กลายเป็นว่าริมฝีปากห่ออิ่มคู่น้อยทาบทับลงมากับปากหยักผม ทั้งหวานทั้งนุ่มเหมือนขนมมาร์ชเมลโล่ ริมฝีปากแตะถูกกันแบบนี้ จะ จะ จูบ!!!!! 



แรงดูดเบาๆ เร้าให้อกผมสะท้อนจนปวดไปหมด ในหัวขาวโพลน หูก็อื้ออึง จิตรับรู้อย่างเดียวของผมตอนนี้คือน้อง คือหลิวเซี่ยนหัวคนดีของผม เหมือนดื่มโกโก้อุ่น ทั้งหอมทั้งหวาน อุ่นวาบไปทั่วท้อง แต่วูบเดียวโกโก้ของผมก็กลายเป็นแกงเผ็ด รสชาติร้อนแรงทว่าหยุดไม่ได้ อึดใจเดียวรสหวานซ่านคล้ายลูกกวาดเข้ามาแทนที่ ผมกวาดเอาความหวานที่ซ่านติดลิ้นมารวมกันไว้ก่อนจะปิดท้ายด้วยรสซาบซ่าเหมือนโซดาเมื่อผมกับน้องละริมฝีปากออกจากกัน




ให้ตายเหอะ น้องลงมาจากหลังแล้วยืนให้ผมกอดตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่านอกจากมือผมที่รั้งเอวคอดของเบ่บี๋เอาไว้หลวมๆ แล้ว มือเรียวขาวของน้องก็โอบตวัดรัดรอบคอผมอยู่ นัยน์ตาน้องหวานฉ่ำ พร่างพราวไปด้วยหยาดน้ำอุ่น โฮกกกกก ทั้งน่ารักน่ารังแกในทีเดียวกัน หักห้ามใจไม่ให้วายตายได้ผมก็ค่อยๆ เกลี่ยจูบซับหยาดน้ำอุ่นที่ติดแพขนตายาวและเปลือกตาบาง หน้าผากเนียน ขมับชื้น พวงแก้มนิ่ม คางมน และวกกลับมาหยุดที่ริมฝีปากแดงอิ่ม น้องไม่ได้ต่อต้าน ไม่ปฏิเสธผมเลย นี่ผมคิดเข้าข้างตัวเองได้ใช่ไม๊ว่าน้องเองก็อยากจูบผม ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า เพราะตอนนี่ผมเอาแต่ตะโบมจูบน้องเสียปากเล็กๆ เจ่อบวมแดงจนแทบปริแล้ว 


“ต้าหมี่~” เสียงหวานของน้องรั้งสติของผมที่หลุดไปไกลถึงขุมโลกันต์ไหนก็ไม่รู้ให้กลับเข้าร่าง ตอนนี้น้องหน้ากับตัวน้องแดงไปหมดแล้ว ยืนก็เหมือนจะไม่อยู่ รู้สึกได้จากสองแขนที่ประคองน้องเอาไว้ เด็กดีของผมค่อยๆ เงยหน้าช้อนตาคู่งามขึ้นมาสบกันคล้ายภาพฝัน 


รักต้าหมี่นะฮะ” พ่อแม่พี่น้อง ถ้าผมได้เป็นนายกรัฐมนตรี วันนี้ในอีกปีข้างหน้าจะเป็นวันหยุดราชการเนื่องในโอกาสเป็นวันที่น้องบอกรักผมอย่างเป็นทางการแน่ๆ นี่ผมต้องโทรไปบอกป๊าที่จีนรึเปล่าให้เตรียมสินสอดไว้ โทรบอกม๊าให้เตรียมจัดงานแต่งด้วยเลยดีไหม? น้องพูดเสร็จก็ก้มหน้าก้มตาซุกกับอกผมงุดๆ ผมเลยใจดีให้จูบอุ่นกับขมับชื้นเป็นรางวัลกับคนเก่งไปเสียทีนึง 


เด็กดี~ พี่ก็รักเฮนรี่ครับ” ผมใช้ความพยามและเรี่ยวแรงทั้งหมดบังคับให้เสียงที่เปล่งออกไปมั่นคง ทุ้มนุ่ม หวังให้สะท้านและซ่านไปทั้งตัวทั้งใจของน้อง เชยคางมนขึ้นมาแล้วพรมจูบหวาน เย้าให้กลีบปากนุ่มคล้ายกำมะหยี่ของที่รักเผยอออกและจงใจป้อนรักคำโตให้น้องถึงปากแบบไม่ต้องลำบากเคี้ยว ความสุขมันจะทำให้ผมสำลักตายไม๊เนี่ย 





>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 





ผิวใสเนียนลื่นมือระเรื่อไปด้วยเลือดฝาดสีชมพูอ่อน กลิ่นหอมคล้ายกับผลไม้ฉ่ำน้ำรสหวานอมเปรี้ยว กลุ่มไหมเส้นนุ่มสีอ่อนชื้นหยาดเหงื่อนิดๆ เรียวคิ้วโก่ง เปลือกตาบางและแนวแพขนตาหนา จมูกกลมมน ริมฝีปากสีซากุระ พวงแก้มนุ่ม ใบหู ซอกคอ ลาดไหล่ อา~ 



แทบจะทุกที่ทุกตารางนิ้วของน้องถูกผมตีตราจองด้วยจูบเบาคล้ายขนนกไปทั่ว น้องยังคงหลับอยู่ หน้าอกสะท้อนลมหายใจสม่ำเสมอ ผิวกายขาวผ่องเหมือนประกอบขึ้นจากน้ำนมระเรื่อรอยแดงอมชมพูนี่ฝีมือผมเองครับ ผมขยับเอาแผ่นหลังพิงกองหมอนเพื่อจะได้ดูน้องให้ถนัดตา ละสัมผัสผมไปน้องก็ผวา ร่างเล็กเบียดเข้าซุกหาผมอัตโนมัติด้วยติดไออุ่น น่ารักเหลือเกินครับ น่ารักจนอยากเก็บกลืนเอาไว้กับอก 



คงจะรู้ตัวว่าถูกผมจ้องเอาจ้องเอาอยู่ ทูนหัวผมครางเบาก่อนเอามือสีตาป้อย กระพริบดวงเนตรคู่น้อยปรับโฟกัสของเรติน่า ผมอดไม่ได้ต้องก้มลงจูบหน้าผากมนแก้หมั่นเขี้ยวเสียทีนึง 
“หิวน้ำไม๊ คอแห้งรึเปล่า ให้พี่หาอะไรให้ดื่มไม๊ครับ?” ไม่ต้องสงสัยครับ ที่ผมถามแบบนี้ก็เพราะว่าก่อนน้องจะหลับไป คนดีของผมต้องครางเสียงหวานเกือบตลอดเลยน่ะซิ หึหึ 


“ม่ายฮะ งือ~ หนาวจังเลย” ผมกระชับร่างเล็กบางเข้ามาซบกับแผ่นอก กอดน้องให้แน่นขึ้นอีกนิดนึงกดจมูดสูดเอากลิ่นหอมฟุ้งของกลุ่มผมนิ่มอีกทีด้วยเอ้า! 


“หนาวเหรอ? ทั้งๆ ที่ข้างในตัวเราออกจะอุ่น” พรุ่งนี้ต้นแขนผมคงเขียวเป็นปื้นแน่ๆ ที่รักเล่นบิดซะเนื้อเกือบหลุด 


ผมก็ได้แต่ร้องโอดโอยไปตามเรื่อง หยอกน้องเล่นให้ผมเจ็บตัวนี่มันสนุกจริง(มาโซฯแน่ๆกู) กอดฟัดกันพอเหนื่อยผมก็จับคนดีกักเอาไว้ใต้ร่างได้สำเร็จ ปล้ำจูบเอาจากน้องอีกยก เบ่บี๋หัวเราะคิกคักดิ้นหลบพัลวันแต่ก็แพ้แรงผมอยู่ดี เลยต้องเสียทั้งจูบทั้งหอมไปอีกชุดใหญ่ แล้วค่อยรั้งเอาตัวนิ่มของน้องมากอดกก ความสุขของผมมันแผ่ซ่านออกมาจนรู้สึกได้ น้องหันมายิ้มแล้วจูบแก้มผมอีกทีเบาๆ ก่อนจะบอกราตรีสวัสดิ์ ผมจูบตอบเบาและเฝ้ากระซิบร่ำให้น้องฝันดีจนเข้าสู่ห้วงนิทรา 




.................................................................................. 



END .. (เหอะ)


Comment

Comment:

Tweet

น่ารัก =///////=

#1 By runchies on 2012-03-16 22:21