>> Phantom >> III (KiHae)
posted on 03 Jul 2008 01:21 by jolynn in PhantomKihae
Title :: Phantom
Pairing :: Kibum x Donghae
General :: Romantic - Comedy
Rate :: หึหึ
Author :: Kurodo
Phantom III
>>>>>>>>>>>>>>>>>
ผมนั่งอ่านตารางงานที่ชีวอนวางทิ้งเอาไว้บนโต๊ะเหมือนหลายๆ วันที่ผ่านมา (นี่ผมบอกพวกคุณรึยังเนี่ยว่าชีวอนเป็นหัวหน้าวง) ที่น่าตื่นเต้นกว่านั้นคือวันนี้พวกหนุ่มๆ จะเข้าบริษัทและมีนัดอัดรายการอะไรซักอย่างกับSuper Senior (วงลูกพี่ลูกน้องของหวังไจ้ วงโปรดอีกวงของผม) ผมไม่รอช้าจัดผมเผ้าให้เรียบร้อย (ทั้งๆ ที่นอกจากคยูฮยอนกับคิบอมแล้ว ใครมันจามองเห็นตรูฟระ?) เตรียมพร้อมจะเกาะหลังคิบอมไปเหมือนเคยๆ
“เฮ้ย ทงเฮนั่งอยู่ตรงไหนบอกกูด้วยนะมึง!” โจวมี่ร้องบอกคยูฮยอนพร้อมทำสีหน้าหวาดๆ คงกลัวจะนั่งทับผมเหมือนเมื่อ 2 วันก่อนอีก ซึ่งปกติถ้าเป็นคนอื่นก็ไม่เป็นไรหรอก แต่คนจิตอ่อนอย่างโจวหมี่ ถ้าเผลอนั่งทับผมหรือผมไปนั่งทับหมอนี่แล้ว วิญญาณผมก็จะทำการสิงสู่ร่างของเค้าไปโดยอัตโนมัติ เหมือนลักษณะการเข้าทรงแหละ(อันนี้คยูฮยอนบอก)
วันนั้นผมจำได้ว่าผมนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อดูข่าวเกี่ยวกับ Anti-Fan ของพวก Super Senior อยู่ที่โซฟาหน้าทีวี อยู่ๆ โจวหมี่ผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ก็เดินถือถังไอติมชาเขียวออกมาจากครัว นั่งสวบทับผมลงมา
เท่านั้นแหละคุณ ผมก็รู้สึกถึงร่างกายของมนุษย์อีกครั้ง (เวลาเป็นผี คุณจะไม่สามารถรับความร้อนหนาว อิ่มหิว เจ็บปวดอะไรได้เลยล่ะ ขอบอก) แต่ร่างที่ผมมีอยู่มันไม่ใช่ร่างผม !! ไอ้ขายาวๆ มือไม้ยาวเก้งก้างนี่มันไม่คุ้นเลยจริงๆ ขอบอก
และกว่าจะอัญเชิญผมออกจากร่างยาวๆ ของโจวหมี่ได้ก็เล่นเอาเหนื่อย (ปล.1 คิบอมมันเลวมาก มันบอกถึงผมจะสิงร่างของโจวหมี่ก็ไม่เป็นไร เพราะคงสิงได้แค่ครึ่งตัว ต้องต่อเก้าอี้เอาถึงจะสิงได้เต็มที่ ดูมัน!! ปล.2 ตอนสิงร่างโจวหมี่ ผมพยามขอไปเข้าห้องน้ำหลายครั้งแต่โดนทุกคนห้ามเอาไว้ เซร็ง!!)
อะไรนะฮะ อยากรู้วิธีที่ผมออกจากร่างของโจวหมี่เหรอ เอ่อ ผมก็ไม่ได้อยากจะปิดบังอะไรนะ แต่จะให้เล่าจริงๆ มันก็ เอิ่ม ออกจะติดเรทวายไปนิดนึงนะฮะ
ตอนนั้นผมซึ่งอยู่ในร่างของโจวหมี่จำใจเรียกคิมคิบอมมาช่วยเหลือ (ที่จริงแล้วตอนนั้นทั้งบ้านเหลือคิบอมอยู่แค่คนเดียวน่ะซิ) แล้วดูแต่ละวิธีที่มันใช้เพื่ออัญเชิญให้วิญาณผมออกจากร่างเพื่อน จับผมกดน้ำในสระบ้างหล่ะ เอาพัดกระดาษอันใหญ่ๆ ฟาดลงกลางกะบาลผม(ซึ่งจริงๆ เป็นกะบาลของโจวหมี่) ถีบผมตกลงจากโซฟาด้วย โฮ!!! ถึงมันจะเป็นร่างของโจวหมี่แต่ผมก็เจ็บนะครับ!! จนแล้วจนรอดก็ไม่มีทีท่าว่าผมจะออกจากร่างสูงยาวของพ่อนักร้องจีนนี่ได้เลย จนผมอ่อนใจไปหาน้ำในตู้เย็นกินแก้คอแห้งดีกว่า คงเพราะมือไม้ยาวๆ มันทำให้ผมไม่คุ้นเคย ผมเผลอทำน้ำหกเป็นทางเลย กำลังจะหาผ้ามาเช็ด คิบอมมันก็ดันทะเล่อทะล่าเข้ามาข้างหลังตอนไหนไม่รู้ เสร่อเหยียบลงกับรอยน้ำหกลื่นไถลเข้ามาอย่างเร็วๆ
ก่อนผมจะพาร่างยาวๆ นี่หลบทัน ริมฝีปากผมก็เจ็บปลาบด้วยปากนิ่มของคิบอม (ถึงมันจะนิ่มก็เหอะ แต่เล่นถลาเข้ามาด้วยความเร็ว 60km/hr อย่างนี้มันก็หวิดปากแตกได้นะพี่น้อง) อารามตกใจผมคว้าคอคิบอมเอาไว้ไม่ให้ตัวเองล้มไปตามแรงปะทะ ริมฝีปากเราเลยยิ่งเบียดกันเข้าไปอีก
“เว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ชีวอนมึงรีบมาเร็ว ห่าคิบอมมันกำลังจูบกะไอ้หมี่” เหตุการณ์หลังจากนั้นเป็นไงไม่รู้ เพราะผมเด้งหลุดออกมาจากร่างของโจวหมี่เสียก่อน เห็นจากมุมมองนี้ก็อดจะอึ้งไม่ได้ ภาพคิบอมที่กำลังแตะเอวโจวหมี่ไว้หลวมๆ ส่วนพ่อตัวสูงก็รั้งคอคิบอมเอาไว้โดยที่ริมฝีปากทั้งคู่ประกบกันอยู่ (อี๊!!!)
ตั้งแต่วันนั้นมา โจวหมี่ก็พยามหลีกเลี่ยงห้องที่มีผมอยู่หรือถ้าต้องอยู่ร่วมห้องกันจริงๆ ก็จะถามคิบอมหรือคยูฮยอนเสมอว่าผมอยู่ตรงไหน(เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์สะเทือนฟ้าดินซ้ำอีก)
“ทำไมวันนี้ทงเฮมันดูกระตือรือร้นมีออร่าแปลกๆ สีรุ้งๆ แผ่ออกมาด้วยฟระ?” คิบอมหันไปกระซิบกับคยูฮยอนเบาๆ แต่ผมก็ได้ยินอยู่ดี
“ทงเฮคงดีใจที่จะได้ไปเจอพี่เยซองไง” ผมตบกาบาลโจคยูฮยอนไปป้าบนึง
“เล่นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ใครจะไปชอบลุง!! ”
“อ้าวแล้วที่ดีใจเนี่ยไม่ใช่เพราะจะได้เจอ Super Senior หรอกเหรอ”
“ใช่ซิ แต่คนที่ชั้นปลื้มคือพี่ยุนโฮต่างหาก”
“ชีวอน นายช่วยเตือนจองยุนโฮด้วยนะ” คิบอมหันไปบอกลีดเดอร์ที่กำลังหาเพลงในไอพอดอยู่ก่อนจะโดนผมเบิ๊ดกะโหลกไปอีกคน
“ให้มันน้อยๆ หน่อย อย่าลืมว่านายเป็นต้นเหตุให้ชั้นตาย มีคดีติดตัว อย่าลามปามให้มันมากนัก”
“ค๊าบบบบ” หลังๆ มานี่ คิบอมมันเลิกกลัวผมไปแล้ว ท่าทางจะเห็นจนชิน ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงได้ยังคิดวิธีแก้แค้นคิบอมไม่ออก แล้วผมจะได้ไปผุดไปเกิดเมื่อไหร่เนี่ย แต่ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากไปเกิดตอนนี้หรอก กำลังสนุกเลย
วง Super Senior เป็นวงรุ่นพี่ร่วมค่ายของหวังไจ้ เท่าที่รู้มา(ตามประสาแฟนคลับ)คือสมาชิกสองวงนี้เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันสมัยเป็นเทรนนี่ และ Super Senior ก็เดบิวมีอัลบัมออกมาก่อนด้วยสมาชิก 5 คน ซึ่งประกอบด้วย คิมฮีชอล ลีดเดอร์สวยเริ่ดเชิดหยิ่ง พาคอีทึก คิมเยซอง จองยุนโฮและคิมแจจุง วงนี้จะเน้นไปทางเรื่องเสียงดี เพลงเพราะจับจิต แถมแนวเพลงก็ยังแปลกแหวกตลาดด้วยกลิ่นอาย R&B ผสมลูกทุ่งนิดๆ ให้อารมณ์สำนึกรักบ้านเกิด และตั้งชื่อแนวเพลงเป็นของวงเองซะอย่างนั้นว่า อแคปเปล่า3 ช่า ซึ่งโด่งดังมากกับเพลงช้าเนื้อหากินใจที่ฮิตขนาดต้องแปลออกมาเป็นหลายภาษากับเพลง “ไม่ใช่แฟน ทำแทนได้ไง” ส่งผลให้กับ Super Senior กลายเป็นบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดในเกาหลีตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา (คิบอมกับคยูฮยอนมันเรียกชื่อวงนี้ย่อเลวๆ (ตามประสามันสองคน)ว่า SS 501 ซึ่งย่อมากจาก Super Senior five old everyone!!! หรือซุปเปอร์ซีเนียร์ทั้ง 5 แก่ทุกตัว)
ผมนั่งอยู่มุมห้องดูเหล่าบรรดาสิ่งมีชีวิตเจิดจ้าทั้ง 10 กำลังทำความเข้าใจกับกระดาษสคริปในมือ พอเข้าโหมดทำงานพวกหนุ่มหวังไจ้ก็จะแปลงร่างเป็นบรรดาราชนิกูลจำแลงที่ทั้งอ่อนโยน แสนดี ขี้เล่น ทะเล้นและน่ารักราวกับสั่งได้ ยิ่งมาทำงานกับรุ่นพี่ที่คุ้นเคยแบบนี้ความทะเล้นน่ารักของเด็กหนุ่มยิ่งพุ่งพล่าน เรียกทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราของสตาฟที่ทำงานด้วยได้เป็นระยะๆ
จองยุนโฮของผมเจิดจ้ากว่าใครเพื่อน(ถ้าไม่นับซีวอน) ผมจำได้ว่าเคยลากซองมินกับฮยอกแจไปเข้าแถวตั้งแต่ตีห้าเพื่อรอเอาคิวงานแจกลายเซ็น Photo book ของเค้า กว่าจะได้เจอกับยุนโฮจริงๆ ก็ปาเข้าไปบ่ายโมง ตอนนั้นผมหวิดจะเหลือแต่ชื่อไปแล้วหลายครั้งเพราะความเหนื่อยล้าแต่พอเจอหน้ายุนโฮ ทุกอย่างก็ราวกับเป็นเรื่องขี้ผง นี่ผมไม่ได้เว่อนะ
“ยิ้มซะแก้มจะฉีกแล้ว เดี๋ยวรอยข้างแก้มก็ยับมากกว่าเดิมหรอก” ประโยคสามานแบบนี้ไม่มีใครหรอก คู่กรณีของผมเอง
“เสร่อ ตั้งใจท่องสคริปต่อไปเลย ตั้งใจทำงาน ดูตัวอย่างจากพี่ยุนโฮกับชีวอนซะมั่งเหอะ”
คิบอมมันยักไหล่ เดินตัวเอียงไปหาฮีชอล ผมเลิกสนใจคิบอมดีกว่า เพราะตอนนี้ตรงหน้าผมไม่ไกลชีวอนกำลังอธิบายคำยากๆ ให้ฮันเกิงเข้าใจ(ฮันเกิงเป็นต่างด้าวชาวจีน ทุกคนจำได้ชิมิฮะ) ดูแล้วก็ชื่นใจ คู่ชีฮันของผม ลั้นล้า
จำได้ว่าตอนซุปเปอร์ซีเนียร์ออกอัลบัม2 เอมวีตัวแรกมีการทำเซอร์ไพรสแฟนๆ ด้วยการให้ชีวอนกับฮันเกิง สองหนุ่มจากหวังไจ้(ที่สมัยนั้นยังเป็นน้องใหม่)มาเป็นพระเอกคู่กัน(ปล.เพลงนี้นี่มีนางเอกเอมวีเป็นชะนีด้วย แต่ใครจะไปบ้านั่งจำล่ะ) อุปทานชีฮันก็ระบาดอย่างรวดเร็วไปทุกหัวระแหง และผมก็ยกให้เป็นคู่โปรดคู่หนึ่งในใจเลยถ้าไม่ติดว่า.....
“ชีวอน เกมส์นี้คู่กับพี่นะ พี่อยากคู่กับชีวอน” แว๊กกกกกกกกกกก ไม่ได้การ มือที่ 3 ของอุปทานข้ามแดนของผมมาแล้ว
“ครับ ผมเองก็อยากคู่กับพี่ฮีชอล” ดู พ่อลีดเดอร์มันตอบให้ผมช้ำใจจนอยากจะลงไปนอนตัวคู้ ดิ้นๆๆ ให้สาสม ไม่ เอาอุปทานชีฮันของผมคืนมา ฮีชอล ผมชอบพี่นะ และจะชอบมากกว่านี้ถ้าพี่อยู่เคียงข้างกับจองยุนโฮของผม(ปล.วงนี้ผมเชียร์ยุนชอลขาดใจ) เผลอหยุดความคิดเข้าโหมดส่วนตัวไปนิดเดียว ชีวอนกับฮีชอลก็มีการแตะเนื้อต้องตัว จับมือถือแขนกันเสียแล้ว อร๊ายยยยยย เห็นทีผมจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้เสียแล้ว
“อ๊ะ!!”
“พี่ครับ!”
ความโกรธของผมสร้างลมหมุนลูกใหญ่ขึ้นมาลูกนึง พัดเอาเศษกระดาษและของเบาๆ แถวนั้นเสียกระจาย แทนที่ชีชอลจะแยกออกจากกันตามที่ตั้งใจ คิมฮีชอลกลับสะดุดขาตัวเองตอนหลบกระดาษล้มลงกับอกล่ำๆ ของท่านชีวอนเสียได้ ม่ายยยยย คิมฮีชอลไม่ใช่แฟน ทำแทนได้ไง(ฟระ) โฮกกก แล้วนั่นท่านชีวอน นายจะโอบฮีชอลไว้ทำม๊ายยยยย ไม่เกรงใจฮันเกิงที่นั่งตาดำๆ อยู่นั่นเลยหรือไง งี๊ดดดดด
เสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอของคิบอมที่ยืนดูเหตุการณ์ใกล้ๆ ผมเรียกสติให้ผมฉุกใจคิดขึ้นมาได้ มันต้องเป็นฝีมือไอ้เด็กดำนี่แน่ๆ เมื่อกี๊ผมเห็นะว่ามันเดินเข้าไปหาฮีชอลน่ะ เจอสายตาเขียวๆ ของผมไป คิบอมมันก็หัวเราะร่วน
สามานมากกกกกกก
TBC
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Pairing :: Kibum x Donghae
General :: Romantic - Comedy
Rate :: หึหึ
Author :: Kurodo
Phantom III
>>>>>>>>>>>>>>>>>
ผมนั่งอ่านตารางงานที่ชีวอนวางทิ้งเอาไว้บนโต๊ะเหมือนหลายๆ วันที่ผ่านมา (นี่ผมบอกพวกคุณรึยังเนี่ยว่าชีวอนเป็นหัวหน้าวง) ที่น่าตื่นเต้นกว่านั้นคือวันนี้พวกหนุ่มๆ จะเข้าบริษัทและมีนัดอัดรายการอะไรซักอย่างกับSuper Senior (วงลูกพี่ลูกน้องของหวังไจ้ วงโปรดอีกวงของผม) ผมไม่รอช้าจัดผมเผ้าให้เรียบร้อย (ทั้งๆ ที่นอกจากคยูฮยอนกับคิบอมแล้ว ใครมันจามองเห็นตรูฟระ?) เตรียมพร้อมจะเกาะหลังคิบอมไปเหมือนเคยๆ
“เฮ้ย ทงเฮนั่งอยู่ตรงไหนบอกกูด้วยนะมึง!” โจวมี่ร้องบอกคยูฮยอนพร้อมทำสีหน้าหวาดๆ คงกลัวจะนั่งทับผมเหมือนเมื่อ 2 วันก่อนอีก ซึ่งปกติถ้าเป็นคนอื่นก็ไม่เป็นไรหรอก แต่คนจิตอ่อนอย่างโจวหมี่ ถ้าเผลอนั่งทับผมหรือผมไปนั่งทับหมอนี่แล้ว วิญญาณผมก็จะทำการสิงสู่ร่างของเค้าไปโดยอัตโนมัติ เหมือนลักษณะการเข้าทรงแหละ(อันนี้คยูฮยอนบอก)
วันนั้นผมจำได้ว่าผมนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อดูข่าวเกี่ยวกับ Anti-Fan ของพวก Super Senior อยู่ที่โซฟาหน้าทีวี อยู่ๆ โจวหมี่ผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ก็เดินถือถังไอติมชาเขียวออกมาจากครัว นั่งสวบทับผมลงมา
เท่านั้นแหละคุณ ผมก็รู้สึกถึงร่างกายของมนุษย์อีกครั้ง (เวลาเป็นผี คุณจะไม่สามารถรับความร้อนหนาว อิ่มหิว เจ็บปวดอะไรได้เลยล่ะ ขอบอก) แต่ร่างที่ผมมีอยู่มันไม่ใช่ร่างผม !! ไอ้ขายาวๆ มือไม้ยาวเก้งก้างนี่มันไม่คุ้นเลยจริงๆ ขอบอก
และกว่าจะอัญเชิญผมออกจากร่างยาวๆ ของโจวหมี่ได้ก็เล่นเอาเหนื่อย (ปล.1 คิบอมมันเลวมาก มันบอกถึงผมจะสิงร่างของโจวหมี่ก็ไม่เป็นไร เพราะคงสิงได้แค่ครึ่งตัว ต้องต่อเก้าอี้เอาถึงจะสิงได้เต็มที่ ดูมัน!! ปล.2 ตอนสิงร่างโจวหมี่ ผมพยามขอไปเข้าห้องน้ำหลายครั้งแต่โดนทุกคนห้ามเอาไว้ เซร็ง!!)
อะไรนะฮะ อยากรู้วิธีที่ผมออกจากร่างของโจวหมี่เหรอ เอ่อ ผมก็ไม่ได้อยากจะปิดบังอะไรนะ แต่จะให้เล่าจริงๆ มันก็ เอิ่ม ออกจะติดเรทวายไปนิดนึงนะฮะ
ตอนนั้นผมซึ่งอยู่ในร่างของโจวหมี่จำใจเรียกคิมคิบอมมาช่วยเหลือ (ที่จริงแล้วตอนนั้นทั้งบ้านเหลือคิบอมอยู่แค่คนเดียวน่ะซิ) แล้วดูแต่ละวิธีที่มันใช้เพื่ออัญเชิญให้วิญาณผมออกจากร่างเพื่อน จับผมกดน้ำในสระบ้างหล่ะ เอาพัดกระดาษอันใหญ่ๆ ฟาดลงกลางกะบาลผม(ซึ่งจริงๆ เป็นกะบาลของโจวหมี่) ถีบผมตกลงจากโซฟาด้วย โฮ!!! ถึงมันจะเป็นร่างของโจวหมี่แต่ผมก็เจ็บนะครับ!! จนแล้วจนรอดก็ไม่มีทีท่าว่าผมจะออกจากร่างสูงยาวของพ่อนักร้องจีนนี่ได้เลย จนผมอ่อนใจไปหาน้ำในตู้เย็นกินแก้คอแห้งดีกว่า คงเพราะมือไม้ยาวๆ มันทำให้ผมไม่คุ้นเคย ผมเผลอทำน้ำหกเป็นทางเลย กำลังจะหาผ้ามาเช็ด คิบอมมันก็ดันทะเล่อทะล่าเข้ามาข้างหลังตอนไหนไม่รู้ เสร่อเหยียบลงกับรอยน้ำหกลื่นไถลเข้ามาอย่างเร็วๆ
ก่อนผมจะพาร่างยาวๆ นี่หลบทัน ริมฝีปากผมก็เจ็บปลาบด้วยปากนิ่มของคิบอม (ถึงมันจะนิ่มก็เหอะ แต่เล่นถลาเข้ามาด้วยความเร็ว 60km/hr อย่างนี้มันก็หวิดปากแตกได้นะพี่น้อง) อารามตกใจผมคว้าคอคิบอมเอาไว้ไม่ให้ตัวเองล้มไปตามแรงปะทะ ริมฝีปากเราเลยยิ่งเบียดกันเข้าไปอีก
“เว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ชีวอนมึงรีบมาเร็ว ห่าคิบอมมันกำลังจูบกะไอ้หมี่” เหตุการณ์หลังจากนั้นเป็นไงไม่รู้ เพราะผมเด้งหลุดออกมาจากร่างของโจวหมี่เสียก่อน เห็นจากมุมมองนี้ก็อดจะอึ้งไม่ได้ ภาพคิบอมที่กำลังแตะเอวโจวหมี่ไว้หลวมๆ ส่วนพ่อตัวสูงก็รั้งคอคิบอมเอาไว้โดยที่ริมฝีปากทั้งคู่ประกบกันอยู่ (อี๊!!!)
ตั้งแต่วันนั้นมา โจวหมี่ก็พยามหลีกเลี่ยงห้องที่มีผมอยู่หรือถ้าต้องอยู่ร่วมห้องกันจริงๆ ก็จะถามคิบอมหรือคยูฮยอนเสมอว่าผมอยู่ตรงไหน(เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์สะเทือนฟ้าดินซ้ำอีก)
“ทำไมวันนี้ทงเฮมันดูกระตือรือร้นมีออร่าแปลกๆ สีรุ้งๆ แผ่ออกมาด้วยฟระ?” คิบอมหันไปกระซิบกับคยูฮยอนเบาๆ แต่ผมก็ได้ยินอยู่ดี
“ทงเฮคงดีใจที่จะได้ไปเจอพี่เยซองไง” ผมตบกาบาลโจคยูฮยอนไปป้าบนึง
“เล่นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ใครจะไปชอบลุง!! ”
“อ้าวแล้วที่ดีใจเนี่ยไม่ใช่เพราะจะได้เจอ Super Senior หรอกเหรอ”
“ใช่ซิ แต่คนที่ชั้นปลื้มคือพี่ยุนโฮต่างหาก”
“ชีวอน นายช่วยเตือนจองยุนโฮด้วยนะ” คิบอมหันไปบอกลีดเดอร์ที่กำลังหาเพลงในไอพอดอยู่ก่อนจะโดนผมเบิ๊ดกะโหลกไปอีกคน
“ให้มันน้อยๆ หน่อย อย่าลืมว่านายเป็นต้นเหตุให้ชั้นตาย มีคดีติดตัว อย่าลามปามให้มันมากนัก”
“ค๊าบบบบ” หลังๆ มานี่ คิบอมมันเลิกกลัวผมไปแล้ว ท่าทางจะเห็นจนชิน ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงได้ยังคิดวิธีแก้แค้นคิบอมไม่ออก แล้วผมจะได้ไปผุดไปเกิดเมื่อไหร่เนี่ย แต่ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากไปเกิดตอนนี้หรอก กำลังสนุกเลย
วง Super Senior เป็นวงรุ่นพี่ร่วมค่ายของหวังไจ้ เท่าที่รู้มา(ตามประสาแฟนคลับ)คือสมาชิกสองวงนี้เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันสมัยเป็นเทรนนี่ และ Super Senior ก็เดบิวมีอัลบัมออกมาก่อนด้วยสมาชิก 5 คน ซึ่งประกอบด้วย คิมฮีชอล ลีดเดอร์สวยเริ่ดเชิดหยิ่ง พาคอีทึก คิมเยซอง จองยุนโฮและคิมแจจุง วงนี้จะเน้นไปทางเรื่องเสียงดี เพลงเพราะจับจิต แถมแนวเพลงก็ยังแปลกแหวกตลาดด้วยกลิ่นอาย R&B ผสมลูกทุ่งนิดๆ ให้อารมณ์สำนึกรักบ้านเกิด และตั้งชื่อแนวเพลงเป็นของวงเองซะอย่างนั้นว่า อแคปเปล่า3 ช่า ซึ่งโด่งดังมากกับเพลงช้าเนื้อหากินใจที่ฮิตขนาดต้องแปลออกมาเป็นหลายภาษากับเพลง “ไม่ใช่แฟน ทำแทนได้ไง” ส่งผลให้กับ Super Senior กลายเป็นบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดในเกาหลีตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา (คิบอมกับคยูฮยอนมันเรียกชื่อวงนี้ย่อเลวๆ (ตามประสามันสองคน)ว่า SS 501 ซึ่งย่อมากจาก Super Senior five old everyone!!! หรือซุปเปอร์ซีเนียร์ทั้ง 5 แก่ทุกตัว)
ผมนั่งอยู่มุมห้องดูเหล่าบรรดาสิ่งมีชีวิตเจิดจ้าทั้ง 10 กำลังทำความเข้าใจกับกระดาษสคริปในมือ พอเข้าโหมดทำงานพวกหนุ่มหวังไจ้ก็จะแปลงร่างเป็นบรรดาราชนิกูลจำแลงที่ทั้งอ่อนโยน แสนดี ขี้เล่น ทะเล้นและน่ารักราวกับสั่งได้ ยิ่งมาทำงานกับรุ่นพี่ที่คุ้นเคยแบบนี้ความทะเล้นน่ารักของเด็กหนุ่มยิ่งพุ่งพล่าน เรียกทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราของสตาฟที่ทำงานด้วยได้เป็นระยะๆ
จองยุนโฮของผมเจิดจ้ากว่าใครเพื่อน(ถ้าไม่นับซีวอน) ผมจำได้ว่าเคยลากซองมินกับฮยอกแจไปเข้าแถวตั้งแต่ตีห้าเพื่อรอเอาคิวงานแจกลายเซ็น Photo book ของเค้า กว่าจะได้เจอกับยุนโฮจริงๆ ก็ปาเข้าไปบ่ายโมง ตอนนั้นผมหวิดจะเหลือแต่ชื่อไปแล้วหลายครั้งเพราะความเหนื่อยล้าแต่พอเจอหน้ายุนโฮ ทุกอย่างก็ราวกับเป็นเรื่องขี้ผง นี่ผมไม่ได้เว่อนะ
“ยิ้มซะแก้มจะฉีกแล้ว เดี๋ยวรอยข้างแก้มก็ยับมากกว่าเดิมหรอก” ประโยคสามานแบบนี้ไม่มีใครหรอก คู่กรณีของผมเอง
“เสร่อ ตั้งใจท่องสคริปต่อไปเลย ตั้งใจทำงาน ดูตัวอย่างจากพี่ยุนโฮกับชีวอนซะมั่งเหอะ”
คิบอมมันยักไหล่ เดินตัวเอียงไปหาฮีชอล ผมเลิกสนใจคิบอมดีกว่า เพราะตอนนี้ตรงหน้าผมไม่ไกลชีวอนกำลังอธิบายคำยากๆ ให้ฮันเกิงเข้าใจ(ฮันเกิงเป็นต่างด้าวชาวจีน ทุกคนจำได้ชิมิฮะ) ดูแล้วก็ชื่นใจ คู่ชีฮันของผม ลั้นล้า
จำได้ว่าตอนซุปเปอร์ซีเนียร์ออกอัลบัม2 เอมวีตัวแรกมีการทำเซอร์ไพรสแฟนๆ ด้วยการให้ชีวอนกับฮันเกิง สองหนุ่มจากหวังไจ้(ที่สมัยนั้นยังเป็นน้องใหม่)มาเป็นพระเอกคู่กัน(ปล.เพลงนี้นี่มีนางเอกเอมวีเป็นชะนีด้วย แต่ใครจะไปบ้านั่งจำล่ะ) อุปทานชีฮันก็ระบาดอย่างรวดเร็วไปทุกหัวระแหง และผมก็ยกให้เป็นคู่โปรดคู่หนึ่งในใจเลยถ้าไม่ติดว่า.....
“ชีวอน เกมส์นี้คู่กับพี่นะ พี่อยากคู่กับชีวอน” แว๊กกกกกกกกกกก ไม่ได้การ มือที่ 3 ของอุปทานข้ามแดนของผมมาแล้ว
“ครับ ผมเองก็อยากคู่กับพี่ฮีชอล” ดู พ่อลีดเดอร์มันตอบให้ผมช้ำใจจนอยากจะลงไปนอนตัวคู้ ดิ้นๆๆ ให้สาสม ไม่ เอาอุปทานชีฮันของผมคืนมา ฮีชอล ผมชอบพี่นะ และจะชอบมากกว่านี้ถ้าพี่อยู่เคียงข้างกับจองยุนโฮของผม(ปล.วงนี้ผมเชียร์ยุนชอลขาดใจ) เผลอหยุดความคิดเข้าโหมดส่วนตัวไปนิดเดียว ชีวอนกับฮีชอลก็มีการแตะเนื้อต้องตัว จับมือถือแขนกันเสียแล้ว อร๊ายยยยยย เห็นทีผมจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้เสียแล้ว
“อ๊ะ!!”
“พี่ครับ!”
ความโกรธของผมสร้างลมหมุนลูกใหญ่ขึ้นมาลูกนึง พัดเอาเศษกระดาษและของเบาๆ แถวนั้นเสียกระจาย แทนที่ชีชอลจะแยกออกจากกันตามที่ตั้งใจ คิมฮีชอลกลับสะดุดขาตัวเองตอนหลบกระดาษล้มลงกับอกล่ำๆ ของท่านชีวอนเสียได้ ม่ายยยยย คิมฮีชอลไม่ใช่แฟน ทำแทนได้ไง(ฟระ) โฮกกก แล้วนั่นท่านชีวอน นายจะโอบฮีชอลไว้ทำม๊ายยยยย ไม่เกรงใจฮันเกิงที่นั่งตาดำๆ อยู่นั่นเลยหรือไง งี๊ดดดดด
เสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอของคิบอมที่ยืนดูเหตุการณ์ใกล้ๆ ผมเรียกสติให้ผมฉุกใจคิดขึ้นมาได้ มันต้องเป็นฝีมือไอ้เด็กดำนี่แน่ๆ เมื่อกี๊ผมเห็นะว่ามันเดินเข้าไปหาฮีชอลน่ะ เจอสายตาเขียวๆ ของผมไป คิบอมมันก็หัวเราะร่วน
สามานมากกกกกกก
TBC
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>